MUTLU EVLİLİĞİMİZİN 59.YILI .

Birden aklıma geldi.Yaşlanıyormuyum ne? Oturduğum yerden bozulmuş sesimle mıraldamaya başladım.”ÖMRÜMÜZÜN SON DEMİ,SON BAHARI,MAZİYE BİR BAKIVER NELER NELER BIRAKTIK” Kamera elimde ve başladım kendimizin fotoğraflarını çekmeye .Arşime el attığımda bakın neler buldum.Sevgili Sulbiyemin  hİç hatırlamadığım fotoğrafı,Evlenme cüzdanımız.Askarliğim ve terhis belgem ve daha birçok anılar gözümün önünden film şeridi gibi geldi geçti

.Düşünebiliyormusunuz iki ayrı kutupta ve hiç bir şekilde uyum sağlanabileceğimizin düşünülmeyen aile yapısı dahil ,söyleseler hiçkimsenin inanması mümkün görülmeyen bizler,benim çalıştığım bir düğün salonunda karşılaşma,benden bir tango söylelemi istemesi isteğini bir hafta sonra yerine getireceğimi söylemem ve iplerin kopması ve birkaç ay sonra başka bir düğün salonunda karşılaşma,tanışma ve benim hiç ama hiç evlenme düşüncemin olmadığı ortamlarda buluşma ve tesadüfen fülört ve çapkınlık düşüncesiyle başlayan arkadaşlık bir anda ciddi konuma gelmesi ve ailelerin isteme randevuları gerçekleştiği sırada Sulbiyeme aile tartışması sonucu evden git denmesi sonucu, gecenin bir yarısında çalıştığım müzik kulübüne telafon etmesi aile tartışması onu evi terketmesine sebeb verdiği için  bana”NE YAPMAM LAZIM” demesine cevabım. “YARIN VALİZİNİ AL VE BİZE GEL”. aynen öyle yapıyor.Ve eve geliyor.Bana gelince; çalıştığım kulüp Kadıöy-Fenerbahçede.Biz Kasımpaşada oturuyoruz.Ben de Türk Hava Yollarında çalışıyorum. Gecenin geç saatinde eve geldim.Anacığımı be babacığımı uyandırdım ve Sulbiyemin sabah eve geleceğini söyledim.Yattım ve sabah Yeşilköye işe gittim.Akşam eve geldiğimde Sulbiyem bizdeydi Anlayacağınız sevgili dostlar ben Sulbiyemi KAÇIRMIŞTIM.İki çıplak bir hamam yakışır misali hiç kimsenin evlilik hazırlığı ve hatta düşüncesi bile yok.İşte o şartlarda biz  evlendik.Birlikte fakirlikten dolayı yokluğu görmemeye azmettik.EL ele verdik kırdık sardık,başkalarının attıkları koltukları ve topladığımız portakal sandıklarını Sulbiyem o mahir elleri ile koltuk,kanepe yapıp eve ve birbirimize yardım ederek mutlu ve sağlıklı iki kızımız ve bir oğlumuza da ailemize katarak çalıştık,çabaladık.kanaat ettik şikayet etmedik çok yokluk çekmemize rağmen hep hayaller kurarak mutlu yaşadık.Üzüldük zaman zaman gözyaşlarımızı içimize akıtarak mutluluğumuza gölge düşürmedik. Ben gündüz T.Hava Yollarında ve daha sonra gezici pazaralama işinde çalışırken Sulbiye gece gündüz dikiş dikererek ve çocuklarına da kanat gererek hayatımızın gün ışığına çıkmasını bekledik.Aydınlığa çıktık.İşimiz oldu Şirket sahibi olduk onlarca eleman çalıştırdık Mutlu ve çok mutlu olduk ama şimarmadık.Nereden geldiğimizi unutmadık.Herkezleri hiçbir kademe farkı gözetmeden sevdik.Ben gece müsizyenliğe devam ettiğim için çapkılık denen şeyle iyi arkadaştık.Sulbiyem çok kahrımı çekti ve bugünere el ele vererek geldik.Düşünbiliyormususnuz sevgili dostlarım. Bu yarım asırı gecen evlliğimizde tartışmalar hatta çok büyük tartışmalar ol olmasına rağmen hiç ve ama hiç bir zaman ayrılmayı dişünmedik.

Neyse çenem düştü galiba. Ancak bu 59 yıla sığan evliiğimiz ait yazdıklarımı sizler istediğiniz jadar büyütrbilirdiniz. Biz de dua ediyorzu ve diyoruzki, İnşaallah sizler de bizim gibi nice 59 yıllara varan evlilikler yaşayın. Bizi yaradan Allah’ım,cümlemize sağlıkoı yaşam nasip etti.İnşaallah sizlerere de nasip etsin. vr gelin hep birlikte söylelim ve diyelim ki;”GÜLÜNCE GÖZLERİNİN İÇİ GÜLÜYOR”.Deyip ” SENEDE BİR GÜN ŞARKISI”şarkısı ile bizlerin evlilik yıldönümüZü kutluyalım.

KALIN SAĞLICAKLA.

2.ocak.1959-30.haziran.1960